Wskaźnik masy ciała (BMI) jest prostym, przesiewowym narzędziem do oceny relacji masy ciała do wzrostu u osób dorosłych. W zadaniu BMI wynosi 28, więc nie trzeba wykonywać obliczeń – należy tylko prawidłowo zaklasyfikować wynik.
W typowej klasyfikacji dla dorosłych wynik 28 mieści się w kategorii nadwagi, czyli wartości powyżej normy, ale jeszcze poniżej progu otyłości. Z punktu widzenia opieki środowiskowej taki wynik może wskazywać na zwiększone ryzyko m.in. nadciśnienia, zaburzeń gospodarki węglowodanowej i obciążenia układu ruchu, a także potrzebę edukacji zdrowotnej i ewentualnej konsultacji medycznej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "niedowaga" – dotyczy zbyt niskiej masy ciała i występuje przy znacznie niższych wartościach BMI; nie pasuje do wyniku 28.
- "wygłodzenie" – odnosi się do ciężkiego niedożywienia/znacznego deficytu masy ciała; przy BMI 28 jest to sprzeczne z samą wartością wskaźnika.
- "otyłość" – jest rozpoznawana przy wyższych wartościach BMI niż 28; wybór tej opcji to częsty błąd wynikający z potocznego używania słowa "otyłość" dla każdej nadmiernej masy ciała.
W praktyce opiekunka środowiskowa powinna pamiętać, że BMI jest wskaźnikiem pomocniczym: nie uwzględnia składu ciała, wieku senioralnego czy obrzęków. Jednak do wstępnej oceny i decyzji o dalszych działaniach (obserwacja, edukacja, skierowanie do specjalisty) jest bardzo użyteczny.
