KWALIFIKACJA MED2 - TEST WIEDZY NR 11

PYTANIE NR 10.
ProceduraKod ICD-10
Badanie profilaktyczne jamy ustnejZ01.7
Usuwanie kamienia nazębnegoK03.6
Leczenie próchnicyK02.9
Wybielanie zębówZ01.1
Na podstawie powyższej tabeli wskaż, jak należy poprawnie zakodować procedurę leczenia próchnicy w dokumentacji medycznej.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tabeli każdej pozycji przypisano odpowiadający jej kod.
Aby poprawnie zakodować "leczenie próchnicy", należy odnaleźć ten wiersz i przepisać kod z kolumny "Kod ICD-10". Dla tej pozycji widnieje kod K02.9, więc to jest właściwy wybór.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie sprawdza umiejętność poprawnego odczytu informacji z tabeli i przeniesienia jej do dokumentacji. W przedstawionym zestawieniu każdej opisanej pozycji przypisano kod, więc poprawne rozwiązanie polega na:

  • odnalezieniu wiersza z opisem "Leczenie próchnicy",
  • odczytaniu wartości z kolumny "Kod ICD-10" w tym samym wierszu,
  • wybraniu odpowiedzi identycznej z odczytanym kodem.

W wierszu "Leczenie próchnicy" znajduje się kod K02.9, dlatego odpowiedź "K02.9" jest zgodna z tabelą.

Pozostałe propozycje są niepoprawne w ramach tego zadania, ponieważ odnoszą się do innych wierszy tabeli:

  • "Z01.7" jest przypisane do "Badanie profilaktyczne jamy ustnej", więc wybranie tego kodu byłoby błędem dopasowania opisu do kodu.
  • "K03.6" przypisano do "Usuwanie kamienia nazębnego", czyli innej czynności/pozycji niż leczenie próchnicy.
  • "Z01.1" w tabeli widnieje przy "Wybielanie zębów", więc nie odpowiada pozycji dotyczącej próchnicy.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach tabelarycznych najczęstszy błąd to odczyt kodu z niewłaściwego wiersza (np. "przesunięcie o jeden wiersz"). Warto prowadzić wzrok po tabeli: najpierw upewnić się co do nazwy procedury, a dopiero potem przepisać kod z tej samej linii.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kod K02.9 odnosi się do próchnicy zębów o nieokreślonym charakterze. W praktyce bywa używany jako kod rozpoznania, gdy dokumentacja wskazuje na próchnicę, ale bez dodatkowego doprecyzowania rodzaju lub lokalizacji w opisie.
Najpierw znajdź wiersz z dokładnie taką samą nazwą jak w poleceniu (tu: "leczenie próchnicy"), a potem odczytaj kod z tej samej linii w kolumnie z kodami. Unikaj "przeskoczenia" do sąsiedniego wiersza – to najczęstszy błąd.
Wiele kodów wygląda podobnie (np. zaczynają się od tej samej litery), a w tabeli wiersze są blisko siebie. Dodatkowo stres egzaminacyjny sprzyja czytaniu "na skróty". Pomaga prowadzenie palcem lub linijką po wierszu i sprawdzanie nagłówków kolumn.
To zależy od systemu i rodzaju dokumentacji. Często kody z klasyfikacji chorób odnoszą się do rozpoznania, a nie do wykonanej czynności. W zadaniu egzaminacyjnym należy jednak kierować się tym, co podano w tabeli oraz w poleceniu, nawet jeśli w praktyce spotkasz inne standardy.
Zły kod może utrudnić interpretację wpisu, powodować niespójność między opisem a klasyfikacją, a także komplikować sprawozdawczość lub rozliczenia. W gabinecie oznacza to dodatkowe wyjaśnienia i ryzyko korekt dokumentacji, dlatego ważne jest sprawdzanie zgodności opisu z kodem.
Zawsze wtedy, gdy opis jest ogólny, nietypowy lub gdy pacjent ma kilka problemów naraz. Weryfikacja jest też wskazana, gdy kod wybierany jest z listy/tabeli i istnieje ryzyko pomylenia wiersza. Dobra praktyka to sprawdzenie nazwy kodu w źródle klasyfikacji.
Może przygotować kompletne dane do wpisu (opis, datę, zakres), zadbać o spójność dokumentów oraz zwrócić uwagę na rozbieżności między opisem a kodem. Kluczowe jest także stosowanie procedur gabinetu i praca na aktualnych materiałach, jeśli są dostępne w placówce.
Najczęściej pojawia się odczyt kodu z niewłaściwego wiersza, pomylenie kolumn (opis vs kod), wybór "podobnie wyglądającego" kodu bez sprawdzenia, oraz automatyczne wybieranie kodów z tej samej litery. Pomaga wolniejsze czytanie i kontrola wiersz–kolumna.
W wielu zadaniach kody są podane w tabeli lub opisie, a sprawdzana jest umiejętność dopasowania i dokładność. Mimo to warto znać podstawowe pojęcia (np. czym jest próchnica) i umieć rozróżniać, czy pytanie wymaga odczytu z tabeli, czy rzeczywistej wiedzy o klasyfikacji.
Ćwicz czytanie tabel i formularzy, powtarzaj podstawowe pojęcia medyczne i stomatologiczne oraz wykonuj krótkie testy z kodowania/opisu. Skup się na dokładności przepisywania danych, bo w takich zadaniach często decyduje drobny szczegół (np. jedna cyfra w kodzie).
info

Około 72% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Eksperci podkreślają: "W tabeli każdej pozycji przypisano odpowiadający jej kod.Aby poprawnie zakodować "leczenie próchnicy", należy odnaleźć ten wiersz i przepisać kod z kolumny "Kod ICD-10"."

Źródła:

  • World Health Organization (WHO) – ICD-10: International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, 10th Revision (ICD-10) – opis klasyfikacji (materiały WHO)
  • Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 (wydanie książkowe/urzędowe) – dział "K02 Próchnica zębów", hasło "K02.9"

Materiały:

  • Oficjalne materiały i podręczniki do klasyfikacji chorób stosowane w ochronie zdrowia
  • Instrukcje prowadzenia dokumentacji medycznej w gabinecie stomatologicznym (wewnętrzne procedury placówki)
  • Zadania treningowe z kodowania i czytania tabel (arkusze ćwiczeniowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego