Biooczyszczanie (oczyszczanie biologiczne) wód obiegowych oznacza usuwanie szkodliwych związków dzięki aktywności mikroorganizmów (głównie bakterii, czasem także grzybów i pierwotniaków występujących w biocenozie). Kluczowym mechanizmem jest biodegradacja, czyli rozkład zanieczyszczeń – zwłaszcza związków organicznych – do prostszych produktów (np. CO2, woda, biomasa), a w warunkach beztlenowych także do innych związków końcowych.
Odpowiedź "rozkładzie zanieczyszczeń w wyniku działania mikroorganizmów" jest właściwa, bo oddaje istotę procesu: to organizmy mikroskopijne prowadzą przemiany biochemiczne, a efektem jest zmniejszenie stężenia zanieczyszczeń i poprawa jakości wody w obiegu.
Pozostałe propozycje opisują inne zjawiska lub błędnie wskazują wykonawcę procesu:
- "flokulacji zanieczyszczeń organicznych w wyniku dodatku flokulanta" – flokulacja polega na zlepianiu drobnych cząstek w większe kłaczki po dodaniu środka chemicznego; nie jest to rozkład biologiczny.
- "rozkładzie zanieczyszczeń w wyniku działania makroorganizmów" – w technologiach oczyszczania podstawową rolę pełnią mikroorganizmy; makroorganizmy nie są traktowane jako typowy czynnik prowadzący oczyszczanie w instalacjach przemysłowych.
- "flotacji zanieczyszczeń w wyniku dodatku odczynników organicznych" – flotacja to proces separacji (wynoszenia cząstek na powierzchnię) z użyciem pęcherzyków gazu i odpowiednich reagentów; usuwa zawiesiny, ale nie jest biooczyszczaniem.
Na egzaminie pomocne jest proste rozróżnienie: "bio-" = proces życiowy mikroorganizmów, natomiast flotacja/flokulacja to metody fizykochemiczne oparte na reagentach i rozdziale faz, a nie na biodegradacji.
