Kalandrowanie jest procesem wykończalniczym stosowanym w papiernictwie i przetwórstwie wytworów papierniczych. Polega na przeprowadzeniu wstęgi papieru lub tektury przez układ walców (kalandra), gdzie materiał podlega kontrolowanemu naciskowi (a w praktyce także wpływowi temperatury). Efektem jest przede wszystkim poprawa właściwości geometrycznych i powierzchniowych.
Odpowiedź "wyrównanie grubości podłoża oraz nadanie mu większej gładkości" jest właściwa, ponieważ kalandrowanie:
- zmniejsza lokalne nierówności i wahania grubości wstęgi (bardziej jednorodny profil),
- poprawia gładkość i "zamknięcie" powierzchni, co jest istotne np. dla jakości druku,
- jest procesem mechanicznym – nie polega na nakładaniu dodatkowej warstwy ani na wprowadzaniu chemikaliów w strukturę.
Odpowiedź "oklejenie powierzchni tektury zadrukowanym papierem" opisuje kaszerowanie (laminowanie okładziną), czyli łączenie warstw materiałów, a nie wyrównywanie grubości i wygładzanie przez walcowanie.
Odpowiedź "naniesienie warstwy masy topliwej na powierzchnię papieru" odpowiada procesom powlekania/nanoszenia warstwy (np. klejów lub warstw funkcjonalnych). Kalandrowanie nie jest procesem nakładania nowej substancji, tylko modyfikacją już istniejącej wstęgi przez nacisk.
Odpowiedź "wprowadzenie chemikaliów w głąb struktury papieru" pasuje do impregnacji, zaklejania w masie lub innych operacji chemicznych. W kalandrowaniu kluczowe są oddziaływania mechaniczne (i ewentualnie termiczne), a nie dyfuzja lub reakcje chemiczne w strukturze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się hasła "oklejanie", "warstwa" lub "chemikalia", zwykle oznaczają one inne procesy niż kalandrowanie. Dla kalandrowania najczęściej kojarz: gładkość i wyrównanie.
