Opis "oczyszczania cieczy lub wydzielania składnika z mieszanin cieczy" z wykorzystaniem równowagi fazowej ciecz–gaz (ciecz–para) jednoznacznie wskazuje na destylację. W destylacji wykorzystuje się fakt, że przy ogrzewaniu mieszaniny cieczy powstaje para o innym składzie niż ciecz (zwykle wzbogacona w składnik bardziej lotny). Następnie parę skrapla się, otrzymując destylat o zmienionym (często "czystszym") składzie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- Filtracja to rozdział układu ciecz–ciało stałe na filtrze. Mechanizmem jest zatrzymanie cząstek stałych, a nie równowaga ciecz–para.
- Dekantacja polega na zlewaniu cieczy znad osadu lub na rozdziale cieczy niemieszających się po ich rozwarstwieniu. To również nie wymaga przejścia przez fazę gazową.
- Krystalizacja to wydzielanie substancji stałej z roztworu (np. przez ochłodzenie, odparowanie rozpuszczalnika, zmianę składu). Kluczowy jest stan stały i rozpuszczalność, a nie układ ciecz–gaz jako zasada rozdziału.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "ciecz–gaz", "ciecz–para", "odparowanie i skraplanie", to zwykle chodzi o destylację (lub jej odmiany). Gdy pojawia się "osad", "zlewka znad osadu" – myśl o dekantacji, a gdy "sączek/filtr" – o filtracji.
