Opis dotyczy zjawiska zachodzącego na powierzchniach elementów maszyn mających kontakt z przepływającą cieczą, gdy lokalnie spada ciśnienie lub występuje gwałtowna przemiana fazowa ciecz–gaz. W takich warunkach mogą powstawać pęcherzyki pary/gazu (w treści nazwane "lukami próżniowymi"), które następnie zapadają się w obszarach o wyższym ciśnieniu.
Zapadanie pęcherzyków powoduje bardzo krótkotrwałe, ale intensywne oddziaływania mechaniczne na ściankę: lokalne udary, mikrostrumienie i punktowe obciążenia. Skutkiem są ubytki materiału – odrywanie drobnych cząstek metalu, chropowacenie, wżery i szybka degradacja powierzchni. Taki mechanizm jest charakterystyczny dla korozji kawitacyjnej (często opisywanej też jako kawitacyjne niszczenie materiału).
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu przyczyny. "Kontaktowa" zwykle wiąże się z innym mechanizmem inicjowanym stykiem dwóch różnych materiałów lub środowisk, a nie z zapadaniem pęcherzyków w cieczy. "Erozyjna" jest pojęciem bardziej ogólnym i dotyczy ubytków od oddziaływania strumienia/ścierniwa; w pytaniu kluczowe jest jednak źródło zjawiska: luki próżniowe i przemiana fazowa wywołane zmianą ciśnienia, co wskazuje na kawitację. "Powierzchniowa" jest zbyt niesprecyzowana i nie identyfikuje mechanizmu (nie wyjaśnia, dlaczego dochodzi do ubytku).
W praktyce mechanik powinien kojarzyć kawitację m.in. z uszkodzeniami wirników pomp, elementów zaworów i przewężeń przepływu, gdzie łatwo o lokalne spadki ciśnienia. Rozpoznanie mechanizmu pomaga dobrać działania ograniczające zjawisko (warunki ssania, unikanie dławienia, poprawa parametrów pracy), zanim dojdzie do kosztownych awarii.
