Odsalanie ropy naftowej to etap przygotowania surowca do dalszego przerobu, którego celem jest usunięcie wody oraz rozpuszczonych w niej soli mineralnych (najczęściej chlorków). W praktyce przemysłowej sól nie jest usuwana "z samej fazy ropnej", tylko wraz z fazą wodną: najpierw dąży się do rozbicia emulsji woda–ropa i połączenia (koalescencji) drobnych kropelek wody w większe, a następnie do ich oddzielenia.
Dlatego proces prowadzi się w elektrodehydratorach (elektroodwadniaczach/elektrodesalterach), gdzie stosuje się pole elektryczne ułatwiające łączenie kropelek wody i separację faz. To właśnie w tej aparaturze uzyskuje się znaczącą redukcję zawartości wody i soli, co ogranicza problemy w kolejnych węzłach instalacji (np. korozję oraz osady).
- "ekstraktorach" — ekstraktory służą do rozdziału składników między dwie ciekłe fazy na zasadzie różnej rozpuszczalności. Nie jest to typowy aparat do odsalania surowej ropy w rafinerii, bo kluczowym zadaniem jest rozdział emulsji i odprowadzenie fazy wodnej z solami.
- "skruberach" — skrubery są aparatami kontaktu faz (często gaz–ciecz) wykorzystywanymi do pochłaniania/oczyszczania strumieni gazowych. Nie realizują typowego odsalania ropy, które dotyczy mieszaniny ciekłej i zawieszonej w niej wody.
- "wyparkach" — wyparki usuwałyby wodę poprzez jej odparowanie, ale odsalanie wymaga usunięcia soli (pozostałyby jako osad) i nie odpowiada standardowemu, ciągłemu przygotowaniu ropy do destylacji. Ponadto odparowanie wody z takiego układu nie rozwiązuje problemu emulsji i zanieczyszczeń w sposób właściwy dla rafinerii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się para pojęć odwadnianie/odsalanie ropy, najczęściej chodzi o aparat wykorzystujący separację elektrostatyczną, a nie o urządzenia typowe dla ekstrakcji, absorpcji czy odparowania.
