KWALIFIKACJA GIW11 - CZERWIEC 2015

Opis "łączenia się drobnych ziarn mineralnych w roztworze wodnym stosowany do klarowania wód" odpowiada procesowi koagulacji. W praktyce uzdatniania wód technologicznych (także w przeróbce kopalin) chodzi o to, że bardzo drobne cząstki zawiesiny lub układy koloidalne są na tyle małe i stabilne, iż trudno je szybko oddzielić samą sedymentacją. Koagulacja prowadzi do ich zlepiania/agregacji w większe skupiska, które łatwiej opadają lub mogą być skuteczniej zatrzymane w kolejnych etapach oczyszczania, dzięki czemu woda staje się bardziej przejrzysta (klarowna).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Dekantacja to czynność/operacja polegająca na ostrożnym zlewaniu cieczy znad osadu po sedymentacji. Nie jest to proces łączenia drobnych ziarn w roztworze, tylko sposób rozdziału faz po ich wcześniejszym rozwarstwieniu.
• Flotacja jest metodą rozdziału ziarn (np. minerałów użytecznych i skały płonnej) wykorzystującą różnice własności powierzchniowych; ziarna przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i wynoszone są do piany. To inny mechanizm i inne zastosowanie niż klarowanie wód przez agregację cząstek.
• Koalescencja oznacza łączenie się drobnych kropelek cieczy (najczęściej dwóch niemieszających się cieczy, np. w emulsjach) w większe krople. Choć słowo bywa mylone z koagulacją, dotyczy innego typu układu rozproszonego niż zawiesina drobnych ziarn mineralnych w wodzie.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "klarowanie wody" i "drobne cząstki w zawiesinie", w pierwszej kolejności rozważaj koagulację (często łączoną w praktyce z flokulacją), a gdy mowa o "zlewaniu znad osadu" – dekantację. Gdy pojawiają się "pęcherzyki" i "piana" – to typowy kontekst flotacji.