Laminowanie to proces uszlachetniania i zabezpieczania wydruku, w którym na całą powierzchnię zadrukowanego arkusza (lub gotowego użytku) nakłada się i trwale łączy przezroczystą folię z tworzywa sztucznego. Efektem jest większa odporność na ścieranie, zabrudzenia i wilgoć, a także zmiana walorów wizualnych (np. efekt połysku albo matu) i często zwiększenie sztywności materiału. Taki opis wprost odpowiada definicji "laminowania".
Odpowiedź "bigowanie" jest niepoprawna, ponieważ bigowanie polega na wykonaniu kontrolowanej linii zgięcia (rowka/załamania) w papierze lub kartonie, aby ułatwić składanie bez pękania warstwy farby czy pękania włókien. Bigowanie nie jest procesem łączenia powierzchni z folią na całym arkuszu.
Odpowiedź "utrząsanie" nie pasuje do opisu: w praktyce poligraficznej termin ten nie oznacza standardowego procesu oklejania folią całej powierzchni wydruku. Może kojarzyć się z ogólnym ruchem/porządkowaniem materiału, ale nie definiuje uszlachetniania folią.
Odpowiedź "prasowanie" także jest błędna. Choć w laminowaniu mogą występować elementy docisku (a czasem i temperatury), "prasowanie" jako nazwa procesu jest zbyt ogólne i nie wskazuje na zastosowanie folii oraz uzyskanie laminatu. W poligrafii rozróżnia się precyzyjnie procesy: laminowanie/foliowanie, lakierowanie, tłoczenie, bigowanie itd.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "połączenie całej powierzchni z folią", najczęściej chodzi o laminowanie (foliowanie). Gdy mowa o "linii zgięcia" lub "ułatwieniu składania", to bigowanie.
