Opis "wzbogacania zbiorników wodnych w pierwiastki biofilne, masowego rozwoju glonów i spadku stężenia tlenu w wodzie" odpowiada zjawisku eutrofizacji. Kluczowe są tu trzy elementy łańcucha przyczynowo‑skutkowego:
- Dopływ biogenów (pierwiastków biofilnych), przede wszystkim związków azotu i fosforu, zwiększa dostępność składników odżywczych dla producentów pierwotnych.
- Zakwity glonów/sinic są typową reakcją ekosystemu na nadmiar substancji odżywczych; woda może stać się mętna, a skład zespołów organizmów ulega zmianie.
- Spadek tlenu pojawia się szczególnie wtedy, gdy duża ilość biomasy obumiera i ulega rozkładowi. Procesy rozkładu prowadzone przez mikroorganizmy zużywają tlen rozpuszczony, co może powodować deficyty tlenowe, a w skrajnych przypadkach przyduchę.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu. Deforestacja dotyczy wylesiania i jest procesem lądowym, nie opisuje wzbogacania wód w biogeny ani zakwitów. Denitryfikacja to proces mikrobiologiczny redukcji azotanów do form gazowych azotu; może zachodzić w osadach i strefach beztlenowych, ale sama w sobie nie jest nazwą zjawiska "masowego rozwoju glonów i spadku tlenu" jako efektu dopływu biogenów. Samooczyszczanie oznacza naturalne procesy poprawiające jakość wody (np. rozkład zanieczyszczeń, sedymentacja), a nie degradację wynikającą z nadmiernego dopływu składników pokarmowych.
W praktyce ochrony środowiska rozpoznanie eutrofizacji jest ważne przy ocenie stanu wód oraz planowaniu działań ograniczających dopływ biogenów (np. z rolnictwa i ścieków), aby zmniejszyć ryzyko zakwitów i deficytów tlenowych.
