Efekt echo (często realizowany jako delay) działa przez dodanie do sygnału kopii opóźnionej w czasie. Kluczowym parametrem jest czas opóźnienia oraz liczba/siła powtórek (sprzężenie zwrotne, poziom wet/dry). Ponieważ ucho interpretuje opóźnienia i powtórzenia jako informację o odbiciach, odległości i wielkości "pomieszczenia", taki procesor wpływa przede wszystkim na przestrzenność materiału i odczucie głębi w miksie.
Odpowiedź "wysokość przetwarzanych dźwięków" jest niepoprawna, bo wysokość (pitch) zmieniają procesory strojenia lub transpozycji (pitch shifter), a samo echo nie przesuwa częstotliwości podstawowej – jedynie powiela sygnał w czasie. Odpowiedź "dynamikę przetwarzanego sygnału" również nie opisuje typowego działania echo: dynamikę kształtują procesory dynamiczne (kompresor, limiter, bramka), natomiast echo nie kompresuje sygnału jako mechanizmu podstawowego, tylko dodaje powtórki o określonym poziomie. Odpowiedź "pasmo częstotliwości przetwarzanego sygnału" jest błędna w sensie głównym celu efektu: pasmo zmienia korektor lub filtr; w delayu mogą występować dodatkowe filtry w torze powtórek, ale to funkcja pomocnicza, a istotą pozostaje manipulacja czasem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się efekty czasowe (echo, delay, pogłos), myśl o percepcji przestrzeni i głębi. Gdy mowa o dynamice – szukaj kompresji/limitacji/bramkowania. Gdy o paśmie – korekcja i filtry. Gdy o wysokości – transpozycja lub strojenie.
