W praktyce produkcji poligraficznej najczęściej stosuje się podział na trzy główne grupy czynności, które odpowiadają kolejnym etapom realizacji zlecenia: przygotowanie, druk oraz obróbkę po druku.
- Procesy przygotowawcze obejmują czynności wykonywane przed uruchomieniem maszyny drukującej. W ujęciu ogólnym są to działania prowadzące do tego, aby materiał i dane były gotowe do poprawnego drukowania (organizacyjnie i technologicznie). W wielu opisach workflow ten etap jest zbliżony do pojęcia prepress.
- Drukowanie to etap właściwy, w którym następuje przeniesienie obrazu na podłoże drukowe. W ujęciu procesowym jest to "press" – praca maszyny drukującej oraz bieżąca kontrola parametrów w trakcie nakładu.
- Procesy introligatorskie to prace po druku, czyli operacje związane z doprowadzeniem arkuszy/druków do postaci wyrobu gotowego (często łączone z pojęciem postpress). Obejmują m.in. czynności takie jak formatowanie, składanie, łączenie, oprawa – zależnie od wyrobu.
Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze? Odpowiedzi wskazujące wyłącznie "drukowanie i procesy introligatorskie oraz uszlachetniające" pomijają pełny etap przygotowawczy, a dodatkowo mieszają ogólny podział na etapy z jedną z grup operacji po druku. Z kolei zestawienia typu "produkcję form drukowych, drukowanie oraz pakowanie" łączą element bardzo szczegółowy (wytwarzanie form) z czynnością logistyczną (pakowanie), co nie daje spójnego, klasycznego podziału procesów. Takie mieszanie poziomów szczegółowości jest częstą pułapką egzaminacyjną.
Warto do nauki przyjąć prostą zasadę: najpierw przygotuj, potem drukuj, na końcu opracuj po druku. Dzięki temu łatwiej ocenić, czy odpowiedź obejmuje komplet etapów i czy są one na tym samym poziomie ogólności.
