Oznaczenie wyłącznika nadprądowego w postaci C20 składa się z dwóch kluczowych informacji:
- 20 – prąd znamionowy In (tu: 20 A), czyli prąd, przy którym wyłącznik może pracować w warunkach określonych przez producenta bez wyzwalania członu przeciążeniowego.
- C – charakterystyka wyzwalania, która opisuje m.in. próg zadziałania członu elektromagnetycznego (bezzwłocznego) przy dużych prądach.
Pytanie dotyczy właśnie wielokrotności prądu znamionowego, przy której wyłącznik zadziała w trybie bezzwłocznym (typowo kojarzonym z gwałtownym wzrostem prądu, np. zwarciem lub bardzo dużym impulsem prądu). Dla charakterystyki C przyjmuje się zakres zadziałania członu elektromagnetycznego równy 5–10 · In. Dlatego odpowiedź "I = (5-10)In" jest zgodna z tym oznaczeniem.
Pozostałe zakresy są typowymi "pułapkami" opartymi na pomyleniu charakterystyk:
- "I = (3-5)In" – to niższy próg, kojarzony z bardziej czułą charakterystyką (stosowaną tam, gdzie nie występują duże prądy rozruchowe). Wybranie tego zakresu często wynika z automatycznego skojarzenia, że "mniejsze liczby są bezpieczniejsze", ale w praktyce mogłoby to zwiększać ryzyko wyzwalania przy rozruchu.
- "I = (10-15)In" – to wyższy próg, typowo dobierany do odbiorów o bardzo dużych prądach udarowych/rozruchowych. Zazwyczaj wymaga to już innej charakterystyki niż C.
- "I = (15-20)In" – to jeszcze wyższy zakres, spotykany jako odpowiedź-dystraktor; wybierany bywa przez osoby kierujące się intuicją "rozruch pompy = bardzo duży prąd", bez odniesienia do charakterystyk aparatury.
W praktyce zalecenie producenta pompy ciepła, aby zastosować charakterystykę C, ma sens: urządzenia ze sprężarką mogą generować zwiększony prąd przy starcie, a typ C jest mniej podatny na niepożądane zadziałanie od krótkich impulsów prądowych niż bardziej "czułe" charakterystyki. Jednocześnie samo zabezpieczenie musi być dobrane zgodnie z instalacją (przewody, warunki zwarciowe, selektywność), bo charakterystyka to tylko jeden z elementów doboru.
