W pytaniu chodzi o ogólną cechę organizacyjno-ekonomiczną produkcji kapusty i cebuli jako warzyw gruntowych. W takim ujęciu kluczowe jest odróżnienie trzech pojęć:
- Pracochłonność – ile nakładu pracy (czas ludzi) wymaga dana produkcja.
- Kapitałochłonność – jak duże nakłady środków trwałych i obrotowych są typowo potrzebne (np. koszt maszyn, instalacji, infrastruktury).
- Ziemiochłonność – jak dużo powierzchni trzeba zaangażować, aby uzyskać określony efekt produkcyjny.
Odpowiedź "wysoką pracochłonnością" jest trafna, ponieważ w uprawie kapusty i cebuli znaczący udział mają prace wymagające dużej liczby roboczogodzin, zwłaszcza w okresach spiętrzenia prac. W praktyce do pracochłonnych etapów należą m.in. pielęgnacja plantacji, zbiór oraz czynności pozbiorcze, takie jak sortowanie i przygotowanie do sprzedaży.
Odpowiedź "wysoką kapitałochłonnością" nie jest najlepszym ogólnym opisem tej produkcji, bo choć w niektórych gospodarstwach występują istotne nakłady na mechanizację lub przechowalnictwo, to pytanie dotyczy cechy typowej, a nie wariantu technologii o najwyższych inwestycjach.
Odpowiedź "niską ziemiochłonnością" jest problematyczna, ponieważ "ziemiochłonność" nie jest tu oczywistą dominującą cechą rozróżniającą te warzywa w sposób jednoznaczny na tle innych kierunków produkcji. W tego typu pytaniach najczęściej testuje się rozpoznanie wysokich nakładów pracy.
Odpowiedź "niską pracochłonnością" jest sprzeczna z praktyką organizacji produkcji warzyw gruntowych, gdzie koszty i nakłady pracy są zwykle istotną pozycją w rachunku ekonomicznym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie "wysoka" i "niska" pracochłonność, najpierw przypomnij sobie, które kierunki produkcji wymagają wielu prac ręcznych (warzywa, owoce) – to często prowadzi do poprawnego wyboru.
