Ścienianie brzegów elementów ze skóry (tzw. skiving) wykonuje się po to, aby zmniejszyć grubość materiału w strefie łączenia oraz przygotować krawędź do zaplanowanego sposobu wykończenia. Dlatego profil ścieniania (czyli jak "schodzi" grubość na brzegu: łagodnie, stopniowo, na określonej szerokości) zależy przede wszystkim od rodzaju szwu i od wykończenia brzegów.
Jeżeli przewidziany jest szew, w którym nakładają się warstwy (lub brzeg ma być zawinięty), ścienienie musi być tak dobrane, by po złożeniu nie powstał "garb" i by igła oraz nić pracowały w równomiernej grubości. Podobnie, przy konkretnym wykończeniu krawędzi (np. zawijanie, lamowanie, klejenie i malowanie krawędzi) potrzebny jest inny układ grubości, aby brzeg był trwały i estetyczny.
- Odpowiedź "grubości skóry i jej garbowania" jest niepełna: te cechy wpływają na łatwość obróbki i dobór narzędzia, ale nie są głównym kryterium ustalenia docelowego profilu ścienienia w projekcie.
- Odpowiedź "rodzaju elementu i jego wielkości" jest zbyt ogólna: rozmiar elementu sam w sobie nie determinuje przekroju ścienienia; decyduje raczej konstrukcja łączenia i sposób wykończenia krawędzi.
- Odpowiedź "rodzaju skóry i jej wykończenia" również nie trafia w sedno: rodzaj skóry może wymuszać korekty techniczne, ale profil ścienienia planuje się pod wymagania szwu i planowane wykończenie brzegów.
W praktyce egzaminacyjnej warto myśleć: "Jak ten brzeg ma wyglądać po zszyciu i wykończeniu?". To prowadzi do właściwego doboru profilu ścienienia.
