W systemie Linux archiwizacja oznacza zwykle spakowanie wielu plików i/lub katalogów do jednego pliku archiwum, aby łatwiej je przenieść, przechować lub wykonać kopię zapasową. Do tego celu klasycznie służy polecenie tar (tzw. archiwum tar). Narzędzie to potrafi zebrać wiele elementów systemu plików w jeden strumień/plik archiwum, zachowując m.in. strukturę katalogów oraz atrybuty plików.
W praktyce tar bywa łączony z kompresją (np. tworzenie archiwum i jednoczesne jego skompresowanie), ale kluczowa kompetencja w tym pytaniu to rozpoznanie, że tar jest narzędziem do archiwizacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "lzma" odnosi się do metody/narzędzi kompresji. Kompresja zmniejsza rozmiar danych, ale nie jest tym samym co archiwizacja wielu plików w jeden logiczny pakiet. W systemach Linux częściej spotyka się narzędzia powiązane z LZMA w kontekście kompresowania strumieni lub formatów (np. paczek), a nie jako podstawowy archiwizator.
- "free" to polecenie diagnostyczne służące do wyświetlania informacji o wykorzystaniu pamięci RAM i swap. Nie ma związku z pakowaniem plików ani tworzeniem archiwów.
- "compress" to narzędzie kompresji (historycznie spotykane w systemach uniksowych). Podobnie jak inne kompresory, operuje na danych w celu zmniejszenia rozmiaru, ale samo w sobie nie jest typowym narzędziem do archiwizacji wielu plików i katalogów w jedno archiwum z zachowaniem struktury.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy archiwizacji w Linuksie, najczęściej chodzi o tar (lub czasem inne archiwizatory), natomiast gdy pada słowo kompresja, wtedy właściwsze są narzędzia typu gzip/bzip2/xz. Warto więc najpierw rozpoznać, czy pytanie jest o "pakowanie wielu plików", czy o "zmniejszanie rozmiaru danych".
