Rozstawa sadzenia to odległość między roślinami w rzędzie oraz między rzędami. W projektowaniu i zakładaniu zieleni dobiera się ją tak, aby:
- uzyskać docelowy efekt (zadarnienie/okrycie powierzchni) w założonym czasie,
- ograniczyć zachwaszczenie (zbyt rzadko posadzone rośliny zostawiają wolną glebę),
- nie doprowadzić do nadmiernej konkurencji i zamierania roślin (zbyt gęsta rozstawa),
- racjonalnie zaplanować koszty materiału roślinnego.
Dla przetacznika rozesłanego (Veronica prostrata), który jest niską byliną o charakterze okrywowym, rozstawa 30 cm × 30 cm jest typowym wyborem zapewniającym równomierne pokrywanie powierzchni przy zachowaniu miejsca na rozrost kęp/pędów. Taki rozstaw zwykle ułatwia też pielęgnację w pierwszym sezonie (podlewanie, odchwaszczanie) bez zbyt dużego zagęszczenia.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej właściwe w ujęciu projektowym?
- 20 cm × 20 cm oznacza wyraźnie większą gęstość nasadzeń. Może przyspieszać domknięcie powierzchni, ale zwiększa koszt sadzonek i ryzyko zbyt silnej konkurencji, zwłaszcza gdy rośliny szybko się rozrastają lub stanowisko jest słabsze.
- 10 cm × 10 cm jest rozstawą skrajnie gęstą jak na typowe nasadzenia bylin okrywowych; w praktyce zwykle byłaby nieekonomiczna i mogłaby prowadzić do nadmiernego zagęszczenia.
- 30 cm × 40 cm wprowadza nierówną siatkę sadzenia (prostokąt), co częściej stosuje się celowo w szczególnych układach. Dla uzyskania równomiernego zadarnienia standardowo wybiera się rozstaw symetryczny, o ile projekt nie wskazuje inaczej.
Na egzaminie warto pamiętać, że rozstawa zależy od: wielkości sadzonki, tempa wzrostu, jakości stanowiska, oczekiwanego czasu uzyskania efektu oraz budżetu. Jeśli brak dodatkowych założeń, wybiera się rozstaw typowy dla gatunku i nasadzeń okrywowych.
