Rów o dnie szerokości a i skarpach nachylonych podanym stosunkiem ma zwykle przekrój trapezowy. Szerokość w koronie (na powierzchni terenu) jest większa od szerokości dna o dwa przyrosty: po jednym z lewej i prawej strony.
Kluczowe jest poprawne odczytanie nachylenia skarp 1:1,5. W praktyce melioracyjnej zapis 1:1,5 oznacza najczęściej 1 jednostka w pionie na 1,5 jednostki w poziomie (1V:1,5H). To znaczy: gdy skarpa "rośnie" o 1 m wysokości, to w poziomie odsuwamy się o 1,5 m.
Dla głębokości rowu h = 1,2 m poziomy przyrost szerokości od jednej skarpy wynosi:
Δ = 1,5 · h = 1,5 · 1,2 = 1,8 m.
Ponieważ są dwie skarpy, łączny przyrost wynosi 2 · Δ = 3,6 m. Zatem szerokość na powierzchni terenu:
b = a + 2 · (1,5 · h) = 0,5 + 3,6 = 4,1 m.
Poprawny jest więc ten "przypadek", w którym:
- zastosowano wzór typu b = a + 2·m·h,
- wartość m = 1,5 jest mnożona przez głębokość h,
- uwzględniono dwie skarpy (czynnik 2),
- otrzymano wynik 4,1 m.
Dlaczego pozostałe warianty bywają błędne?
- Warianty pomijające czynnik 2 liczą tylko jedną skarpę, jakby rów miał skarpę tylko z jednej strony.
- Warianty podstawiające 1/1,5 zamiast 1,5
- Warianty dodające nachylenie do szerokości (bez mnożenia przez głębokość) mieszają wielkości bez zachowania sensu geometrycznego.
Na egzaminie warto zrobić szybki "test rozsądku": przy głębokości 1,2 m i skarpach 1:1,5 rów musi się znacząco poszerzyć u góry (po 1,8 m na stronę), więc b nie może być bliskie 0,5 m.
