Proof w poligrafii i DTP oznacza odbitkę próbną (lub próbę kolorystyczną), wykonywaną po to, aby jeszcze przed uruchomieniem druku produkcyjnego ocenić, jak praca będzie wyglądała w druku. Najważniejszą funkcją proofa jest sprawdzenie i zatwierdzenie kolorystyki: zgodności barw z oczekiwaniami, przejść tonalnych, nasycenia, kontrastu oraz ogólnego "wrażenia" obrazu.
Dlatego odpowiedź "kolorystyki przed wydrukiem." jest właściwa: pozwala ograniczyć ryzyko kosztownych błędów, które po wydrukowaniu całego nakładu są trudne lub niemożliwe do naprawy.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych obszarów kontroli:
- "kształtu wydruku po obcięciu." – kontrola efektu po cięciu dotyczy zwykle etapu wykończenia (introligatornia) oraz poprawności spadów i znaczników cięcia. Proof może pomóc w ocenie układu, ale nie jest narzędziem "do sprawdzenia kształtu po obcięciu" jako głównego celu.
- "praw autorskich." – weryfikacja praw do zdjęć, fontów czy grafik to element kontroli formalnej i organizacyjnej w kampanii reklamowej, a nie funkcja proofa jako próby wydruku.
- "kompatybilności z programem graficznym." – zgodność pliku z oprogramowaniem sprawdza się na etapie przygotowania plików (np. poprawność zapisu, format, osadzenie fontów), natomiast proof służy głównie do oceny efektu wizualnego, zwłaszcza barwy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "proof", najczęściej chodzi o akceptację barwy przed drukiem. Słowo klucz to "próba" w sensie próbnego odwzorowania kolorystycznego, a nie kontrola prawna czy techniczna kompatybilności programu.
