KWALIFIKACJA FRK3 - STYCZEŃ 2018

W analizie fryzjerskiej kształt twarzy ocenia się przez porównanie proporcji szerokości i długości oraz charakterystycznych linii: czoła, policzków i brody. Opis "proporcjonalna twarz o regularnych rysach, łagodnej linii brody, najszersza w partii policzków" jest typowy dla twarzy owalnej. Owal zwykle uchodzi za kształt harmonijny: przejścia między partiami są miękkie, a podbródek nie jest mocno zaznaczony. Szerokość w policzkach bywa największa, a w kierunku czoła i brody delikatnie się zmniejsza.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego opisu?

• "okrągły": w twarzy okrągłej wrażenie pełni jest większe, a długość twarzy jest zbliżona do szerokości. Cechą bywa mniej wyraźne zróżnicowanie między czołem, policzkami i brodą oraz bardziej "krótka" optyka. Sam fakt łagodnej brody nie wystarcza, bo kluczowe są proporcje (długość vs szerokość).
• "trójkąta": w twarzy trójkątnej (w ujęciu fryzjerskim spotyka się różne warianty nazewnictwa) występuje wyraźne zwężanie się ku jednej z części twarzy, co tworzy kontrast między szerokością czoła a żuchwą albo odwrotnie. To daje mniej "regularny" i mniej zrównoważony kontur niż w owalu.
• "kwadratu": twarz kwadratowa charakteryzuje się mocniej zaznaczoną, bardziej kanciastą linią żuchwy i wyraźniejszymi kątami. To stoi w sprzeczności z określeniem "łagodna linia brody" i z ogólną miękkością konturu typową dla owalu.

W praktyce salonowej poprawne rozpoznanie owalu pomaga dobrać fryzurę: można pozwolić sobie na więcej wariantów długości i objętości, a korekty zwykle dotyczą detali (np. grzywki, przedziałka), a nie "maskowania" wyraźnych dysproporcji.