W sieciach przełączanych Ethernet (warstwa 2) często buduje się redundancję łączy między przełącznikami, aby zwiększyć dostępność. Taka redundancja może jednak tworzyć pętle warstwy 2. Skutkiem pętli bywają m.in. burze rozgłoszeniowe (broadcast storm), wielokrotne duplikowanie ramek oraz niestabilność tablic MAC (ciągłe "przeskakiwanie" adresów między portami).
Protokół STP (Spanning Tree Protocol) rozwiązuje ten problem: analizuje topologię i wybiera taki zestaw łączy, aby powstało logiczne "drzewo" (topologia bez cykli). Osiąga to przez wyznaczanie portów aktywnych oraz blokowanie tych portów, które tworzyłyby pętlę. Dzięki temu fizycznie mogą istnieć połączenia zapasowe, ale logicznie ruch przechodzi tylko po bezpiecznej ścieżce.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- VPN (Virtual Private Network) dotyczy tworzenia szyfrowanych tuneli i bezpiecznego dostępu zdalnego; nie decyduje o blokowaniu portów przełącznika ani o eliminacji pętli warstwy 2.
- VTP (VLAN Trunking Protocol) służy do propagacji informacji o VLAN-ach (w zależności od implementacji i trybu) w domenie przełączników. Nie jest mechanizmem zapobiegania pętlom; pętle mogą wystąpić niezależnie od tego, czy VLAN-y są dystrybuowane ręcznie czy przez VTP.
- RTP (Real-time Transport Protocol) jest protokołem warstwy aplikacji/transportu używanym np. dla głosu/wideo w czasie rzeczywistym. Nie ma funkcji kontroli topologii przełączników.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się "porty przełącznika", "blokowanie" i "pętla w warstwie 2", to szukasz odpowiedzi z rodziny spanning tree.
