Protokół zdawczo-odbiorczy jest dokumentem, który potwierdza przekazanie wykonanej instalacji (tu: fotowoltaicznej) od wykonawcy do odbiorcy/użytkownika. Sens takiego protokołu polega na tym, że ma on opisywać stan faktycznie wykonany oraz wyniki sprawdzeń i prób, na podstawie których strony uznają, że instalacja może zostać przyjęta do użytkowania.
W praktyce oznacza to, że protokół sporządza się po wykonaniu czynności uruchomieniowych (w tym próbnego uruchomienia i sprawdzeń funkcjonalnych), gdy można potwierdzić m.in. poprawną pracę układu, podstawowe parametry działania oraz kompletność dokumentacji towarzyszącej. Dopiero wtedy dokument ma wartość dowodową: odnosi się do realnych wyników i stanu instalacji po zmontowaniu.
Odpowiedź "przed próbnym uruchomieniem instalacji" jest błędna, ponieważ przed uruchomieniem nie da się rzetelnie potwierdzić poprawnej pracy i ewentualnych usterek ujawniających się podczas testów. W najlepszym razie można mieć przygotowane formularze, ale nie właściwy protokół odbioru.
Odpowiedzi "przed każdą kontrolą instalacji" oraz "po każdej kontroli instalacji" mieszają dwa różne pojęcia: odbiór/zdanie (jednorazowe przekazanie po wykonaniu) oraz kontrole (czynności eksploatacyjne/serwisowe, okresowe lub doraźne). Po kontrolach wykonuje się zwykle wpisy z przeglądu, raporty serwisowe lub protokoły z pomiarów, ale nie jest to tożsame z protokołem zdawczo-odbiorczym całej instalacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zdawczo-odbiorczy", szukaj momentu końcowego etapu realizacji – po zakończeniu robót i po pozytywnych próbach, a nie w trakcie cyklicznej eksploatacji.
