Opis sytuacji dotyczy mieszkanki domu pomocy społecznej, która od kilku tygodni przebywa w nowym środowisku i przejawia wycofanie: niechętnie uczestniczy w zajęciach terapeutycznych, nie nawiązuje relacji i deklaruje osamotnienie. Taki zestaw zachowań najtrafniej wskazuje na niezaspokojoną potrzebę przynależności, czyli potrzebę bycia przyjętym, utrzymywania kontaktów, posiadania więzi oraz poczucia "jestem częścią grupy".
W praktyce w DPS okres pierwszych tygodni bywa czasem adaptacji. Jeśli osoba nie znajduje dla siebie bezpiecznego miejsca w grupie, może unikać aktywności, zwłaszcza tych wymagających kontaktu z innymi. Poczucie osamotnienia jest bezpośrednią wskazówką, że kluczowym problemem nie jest brak ambicji czy celów, lecz deficyt relacji i wsparcia społecznego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu?
- "Szacunku" oraz "uznania" dotyczą obszaru potrzeb związanych z oceną i statusem (poczucie własnej wartości, bycie docenianym). W opisie nie ma informacji, że podopieczna czuje się poniżana, lekceważona lub że zabiega o pochwały; dominują symptomy samotności i braku więzi.
- "Samorealizacji" odnosi się do rozwijania potencjału, realizowania pasji i celów. Wycofanie społeczne w nowych warunkach i brak kontaktów zwykle wynika wcześniej z niezaspokojenia potrzeb niższego rzędu (relacyjnych), a dopiero potem wpływa na rozwój i cele.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa i zachowania typu "osamotnienie", "brak kontaktów", "wycofanie", "unikanie grupy", najpierw rozważ potrzeby relacyjne (przynależność, akceptacja, więź). Dopiero gdy opis dotyczy docenienia lub prestiżu, wybieraj odpowiedzi związane z uznaniem i szacunkiem.
