Mięsień nadgrzebieniowy należy do stożka rotatorów i odpowiada m.in. za inicjację odwodzenia ramienia oraz stabilizację stawu ramiennego. Gdy jest przeciążany (np. przy powtarzalnych ruchach nad głową, długim utrzymywaniu kończyny w odwiedzeniu, mikrourazach), może dojść do podrażnienia ścięgna i tkanek w okolicy podbarkowej.
W praktyce klinicznej taki mechanizm często prowadzi do zespołu objawów określanego jako zespół bolesnego barku (PHS). Typowe są: ból barku, osłabienie siły, ograniczenie zakresu ruchu oraz nasilenie dolegliwości przy odwodzeniu (często w tzw. bolesnym łuku) i w nocy. Z punktu widzenia masażysty ważne jest rozpoznanie przeciążeniowego charakteru problemu oraz czujność na objawy wymagające pogłębionej diagnostyki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu? RZS odnosi się do choroby o podłożu zapalnym i ogólnoustrojowym, a nie do typowego zespołu przeciążeniowego jednego mięśnia/ścięgna barku. TSH jest skrótem związanym z układem hormonalnym, więc nie opisuje zespołu objawów z obręczy barkowej. RNA dotyczy biologii molekularnej i również nie stanowi nazwy zespołu przeciążeniowego w obrębie barku.
W nauce do egzaminu warto łączyć: (1) anatomiczną rolę nadgrzebieniowego, (2) typowe czynniki przeciążające, (3) zestaw objawów bólowych i funkcjonalnych barku. Takie powiązanie ułatwia wybór właściwej odpowiedzi nawet wtedy, gdy w testach pojawiają się skróty.
