W druku cyfrowym kluczową cechą technologii jest to, że nie stosuje się klasycznych form drukowych (płyt, matryc) przygotowywanych dla każdej pracy. Dane z pliku sterują procesem tworzenia obrazu w maszynie, dlatego etap "zakładania form drukowych" nie jest typowym krokiem przygotowawczym przed rozpoczęciem nakładu.
Czynności takie jak określenie formatu wydruku oraz określenie wielkości nakładu są natomiast konieczne z punktu widzenia ustawień produkcyjnych: wpływają na sposób prowadzenia pracy, dobór ustawień, a często także na rozliczenie i kontrolę realizacji zlecenia. Bez tych informacji nie da się poprawnie przygotować procesu ani zweryfikować zgodności z zamówieniem.
Równie praktyczna jest czynność uzupełniania zasobników papieru (lub przygotowania odpowiedniego podłoża do podawania). Nawet jeśli w niektórych sytuacjach zasobniki są już uzupełnione, to jako etap przygotowania produkcji trzeba zapewnić dostępność właściwego papieru i jego poprawne załadowanie/konfigurację. Brak papieru lub niewłaściwe podłoże powoduje przestoje, błędy jakościowe i niezgodność z parametrami zamówienia.
Podsumowując: to właśnie brak konieczności wykonywania i zakładania form jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych różnic między drukiem cyfrowym a technikami formowymi. Pozostałe działania dotyczą parametrów zlecenia i logistyki materiałowej, więc w praktyce są potrzebne do uruchomienia i przeprowadzenia nakładu.
