Główna próba szczelności ma wykazać, czy sama instalacja (przewody, połączenia i armatura) jest szczelna przed dopuszczeniem jej do użytkowania. Żeby wynik był miarodajny, instalację trzeba przygotować w sposób zapewniający jednocześnie: drożność, szczelne zamknięcie otwartych końcówek oraz objęcie próbą wszystkich odcinków.
Poprawny zestaw czynności to: "Oczyszczenie instalacji sprężonym powietrzem." (usuwa zanieczyszczenia mogące utrudnić badanie lub powodować fałszywe wskazania), "Zaślepienie końcówek." (zamyka miejsca przyszłych podłączeń odbiorników, aby instalację można było bezpiecznie napełnić czynnikiem próbnym i utrzymać ciśnienie), oraz "Otwarcie kurków odcinających przed urządzeniami gazowymi." (umożliwia dotarcie ciśnienia próbnego do całej instalacji i pozwala sprawdzić odcinki wraz z armaturą).
Odpowiedź "Zabezpieczenie antykorozyjne przewodów." jest nieprawidłowa na etapie przygotowania do próby, bo wykonuje się je dopiero po pozytywnym wyniku; wcześniejsze zabezpieczenie może utrudnić lokalizację ewentualnych nieszczelności. "Przyłączenie odbiorników gazu." także nie należy do przygotowania próby głównej, ponieważ próba dotyczy instalacji, a nie urządzeń końcowych. Z kolei "Zamknięcie kurków odcinających przed urządzeniami gazowymi." jest błędne, ponieważ zamknięte kurki odetną fragmenty instalacji od ciśnienia próbnego i próba nie obejmie całego układu.
W praktyce ważne jest zachowanie właściwej kolejności: najpierw przygotowanie (oczyszczenie, zaślepienie, otwarcie), potem wykonanie pomiaru spadku ciśnienia, a dopiero po wyniku pozytywnym prace wykończeniowe i podłączanie odbiorników oraz sporządzenie kompletnej dokumentacji odbiorowej.
