Przed przyklejeniem czystego worka stomijnego najważniejsze jest przygotowanie skóry okołostomijnej tak, aby system dobrze przylegał i jednocześnie nie powodował uszkodzeń skóry. Dlatego właściwe postępowanie to upewnienie się, że skóra pacjenta jest sucha. Sucha powierzchnia poprawia przyczepność przylepca, ogranicza ryzyko odklejania się płytki/worka, a w praktyce zmniejsza liczbę przecieków i podrażnień.
Odpowiedź "wyciąć otwór w płytce o 2 cm większy od średnicy stomii" jest błędna, ponieważ zbyt duży otwór odsłania skórę na kontakt z treścią jelitową lub moczem. To zwiększa ryzyko maceracji, zaczerwienienia i nadżerek. Otwór powinien być dopasowany możliwie blisko stomii (z zachowaniem bezpiecznego minimalnego luzu), aby chronić skórę i utrzymać szczelność.
Odpowiedź "przemyć skórę alkoholem etylowym" jest nieprawidłowa w kontekście rutynowego przygotowania skóry pod przylepiec. Alkohol może działać drażniąco, nasilać suchość i pieczenie, a także pogarszać komfort pacjenta. Co istotne praktycznie – niektóre preparaty mogą też wpływać na przyleganie materiałów stomijnych. Zwykle stosuje się delikatne oczyszczanie i dokładne osuszenie.
Odpowiedź "sprawdzić, czy worek jest jałowy" również nie jest właściwym priorytetem. Wymiana sprzętu stomijnego opiera się na technice czystej: kluczowe jest bezpieczeństwo skóry, szczelność i higiena, a nie jałowość worka jako taka. Skupienie na "jałowości" odciąga uwagę od realnego czynnika powodzenia – prawidłowego przygotowania i osuszenia skóry.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "przyklejenie" płytki/worka, szukaj odpowiedzi związanej z adhezją: czysta, sucha skóra, właściwe dopasowanie i unikanie drażniących środków.
