Przed rozpoczęciem robót ziemnych przy naprawie gazociągu kluczowe jest ustalenie usytuowania uzbrojenia podziemnego. Wynika to z faktu, że największym ryzykiem na starcie jest niekontrolowana kolizja narzędzi i sprzętu z instalacjami w gruncie. Dopiero po rozpoznaniu przebiegu sieci (gazowej oraz innych mediów) można dobrać bezpieczną technologię wykopu, strefy ochronne, sposób odsłonięcia przewodu i kolejność dalszych działań.
Odpowiedź "oznakować miejsce robót tablicami informacyjnymi" opisuje czynność organizacyjną, która poprawia bezpieczeństwo osób postronnych i porządek na budowie, ale nie eliminuje podstawowego zagrożenia technicznego: uszkodzenia uzbrojenia w trakcie pierwszych prac ziemnych.
Odpowiedź "zabezpieczyć miejsce robót przed osobami nieupoważnionymi" również jest ważna, jednak stanowi element organizacji i ochrony terenu. Jeżeli nie ustalono przebiegu instalacji, to nawet prawidłowo zabezpieczony teren nie zapobiegnie awarii spowodowanej błędnym prowadzeniem wykopu.
Odpowiedź "wykonać pomiary stężenia metanu i tlenu" dotyczy kontroli atmosfery w strefie zagrożenia (np. w wykopie, studni lub w obszarze potencjalnego ulatniania gazu). Tego typu pomiary mogą być potrzebne na dalszym etapie, ale nie są uniwersalnie pierwszą czynnością przed samym rozpoczęciem robót ziemnych. Priorytetem jest rozpoznanie uzbrojenia, bo determinuje ono, gdzie i jak wolno rozpocząć prace.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw identyfikacja i lokalizacja instalacji w gruncie, potem organizacja i zabezpieczenie terenu oraz czynności zależne od warunków pracy (np. kontrola atmosfery).
