Zamknięcie ruchu ulicznego dotyczy sytuacji, w której działania ekipy filmowej powodują faktyczne ograniczenie przejazdu pojazdów w danym odcinku drogi. Kluczowe jest nie to, czy scena jest "trudna" artystycznie, ale czy wymaga zajęcia jezdni, ustawienia sprzętu na pasach ruchu, wstrzymania przejazdu albo wyznaczenia objazdów. Dlatego poprawna jest sytuacja "planu filmowego na środku jezdni w centrum miasta w południe", bo w praktyce wiąże się z dużym natężeniem ruchu i wysokim ryzykiem kolizji, a także z koniecznością kontroli dostępu do przestrzeni drogowej.
Pozostałe sytuacje mogą wymagać innych uzgodnień lub zabezpieczeń, ale nie wynikają wprost z potrzeby zamknięcia ruchu:
- "Kręcenie sceny dotyczącej biegu bohatera chodnikiem i poprzez bramy" zwykle odbywa się poza jezdnią. Wymaga organizacji ruchu pieszego, wygrodzeń i zabezpieczenia przejść, ale niekoniecznie wstrzymania ruchu samochodowego.
- "Gdy w kręconej scenie filmowej występują zwierzęta domowe" dotyczy przede wszystkim bezpieczeństwa zwierząt, opieki, kontroli zachowania i warunków na planie. Sam fakt obecności zwierząt nie oznacza automatycznie zamknięcia ulicy.
- "Kręcenie sceny w ślepej uliczce" może wymagać ograniczeń (np. czasowego wjazdu, wygrodzenia), ale nie jest równoznaczne z zamknięciem ruchu. Decyduje to, czy jezdnia jest blokowana i czy ruch publiczny musi zostać formalnie wstrzymany.
W praktyce asystent kierownika produkcji powinien ocenić: gdzie stoi sprzęt, czy aktorzy/statyści wchodzą na jezdnię, czy potrzebna jest przerwa w ruchu oraz jaki będzie wpływ na mieszkańców i dojazdy. To minimalizuje ryzyko wypadku i opóźnień produkcyjnych.