Prawidłowe przygotowanie do sondowania żołądka obejmuje m.in. wstępny pomiar długości sondy. W praktyce robi się to, przykładając sondę do ciała zwierzęcia i porównując ją z odległością od kłów psa do ostatniego żebra. Taki punkt orientacyjny jest użyteczny, ponieważ jest łatwy do znalezienia na zewnątrz ciała i pozwala w przybliżeniu określić drogę, jaką sonda musi pokonać, aby końcówka znalazła się w żołądku.
Dlaczego ta informacja jest ważna? Zbyt płytkie wprowadzenie może spowodować, że końcówka sondy nie osiągnie żołądka, co utrudni wykonanie czynności (np. podanie treści lub płynów). Z kolei wprowadzanie "na wyczucie" bez pomiaru zwiększa ryzyko błędów technicznych i powikłań. Dlatego na etapie przygotowania stosuje się prosty, powtarzalny schemat oparty o punkty anatomiczne.
Omówienie odpowiedzi nieprawidłowych:
- Wątroby – to narząd wewnętrzny. Nie stanowi praktycznego, zewnętrznego punktu orientacyjnego do pomiaru długości sondy, bo nie da się go wiarygodnie "odmierzyć" na powierzchni ciała w taki sposób jak żebra.
- Łopatki – to punkt zbyt "przedni" (bliżej głowy/klatki piersiowej) i nie odpowiada typowemu zewnętrznemu odniesieniu używanemu do oszacowania drogi do żołądka. Użycie takiego punktu może prowadzić do błędnego oszacowania długości.
- Rękojeści mostka – jest to element kostny klatki piersiowej położony bardziej z przodu niż okolica ostatniego żebra. Jako odniesienie może sugerować inną (zwykle zbyt krótką) długość wprowadzenia w porównaniu z pomiarem do ostatniego żebra.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach wybieraj punkt łatwy do zlokalizowania zewnętrznie i związany z oceną "zasięgu" do struktur jamy brzusznej. Narządy wewnętrzne zwykle nie są właściwym odniesieniem do prostego pomiaru sondy.
