KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2015

Przed rozpoczęciem karmienia pacjenta przez zgłębnik celem opiekuna jest przede wszystkim zwiększenie bezpieczeństwa i zmniejszenie ryzyka aspiracji (zachłyśnięcia). Dlatego pacjenta układa się w pozycji siedzącej (w praktyce często rozumianej jako pozycja wysoka lub półwysoka z uniesionym tułowiem). Taka pozycja sprzyja prawidłowemu przemieszczaniu się treści pokarmowej do żołądka, ogranicza cofanie i ułatwia oddychanie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• Pozycja płaska zwiększa ryzyko cofania treści pokarmowej do przełyku i jamy ustnej oraz jej przedostania się do dróg oddechowych. To jedna z częstszych przyczyn powikłań oddechowych przy nieprawidłowym karmieniu.
• Ułożenie na prawym boku może być stosowane w innych sytuacjach pielęgnacyjnych, ale samo w sobie nie jest standardowym, bezpiecznym ułożeniem do karmienia przez zgłębnik – nie zapewnia takiej ochrony jak uniesienie tułowia.
• Ułożenie na lewym boku analogicznie: bywa wykorzystywane przy innych problemach (np. komfort, odleżyny, drenaż), jednak do podawania pokarmu przez zgłębnik kluczowe jest ograniczenie ryzyka aspiracji poprzez uniesienie tułowia.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się pozycja siedząca/wysoka i pozycja płaska, w kontekście karmienia (zwłaszcza dojelitowego) zwykle pytanie dotyczy profilaktyki zachłyśnięcia – wybiera się ułożenie z uniesionym tułowiem.