Przed założeniem nowego sadu na stanowisku po wykarczowanym sadzie istotne jest przygotowanie profilu glebowego tak, aby młode drzewa mogły szybko wytworzyć silny system korzeniowy. Zabieg głęboszowania polega na głębokim spulchnieniu gleby bez jej odwracania. Jego praktyczny sens to rozbicie warstw zagęszczonych (często powstających po wieloletnich przejazdach sprzętu i uprawie) oraz poprawa przepuszczalności i napowietrzenia podglebia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są gorsze w tym kontekście?
- "kultywatorowanie" najczęściej służy uprawie płytszej: kruszy bryły i spulchnia warstwę orną, ale zwykle nie rozwiązuje problemu zbyt zwartego podglebia. Może być zabiegiem uzupełniającym, lecz nie zastępuje głębokiego rozluźnienia.
- "włókowanie" ma charakter powierzchniowy: wyrównuje pole i rozbija drobne nierówności. Nie wpływa istotnie na głębsze warstwy, więc nie przygotowuje strefy korzeniowej drzew w profilu.
- "bronowanie" również działa głównie na powierzchni, służy m.in. doprawieniu roli, rozkruszeniu brył i płytkiemu spulchnieniu. To za mało, gdy kluczowe jest usunięcie zagęszczeń w głębi.
W praktyce dobór zabiegu zależy od stanu gleby (zwięzłość, zaskorupienie, zagęszczenie, wilgotność). Na egzaminie warto pamiętać regułę: gdy pytanie dotyczy stanowiska po wieloletniej uprawie i przygotowania pod wieloletnie rośliny, najczęściej chodzi o zabieg wpływający na głębsze warstwy gleby, czyli głęboszowanie.
