Przed założeniem plantacji roślin jagodowych wykonuje się zwykle tzw. nawożenie podstawowe (przedzałożeniowe). Jego celem nie jest szybkie "pobudzenie" roślin do wzrostu, lecz przygotowanie stanowiska na kilka kolejnych lat uprawy: poprawa struktury i pojemności wodnej gleby, zwiększenie zawartości próchnicy oraz zbudowanie odpowiedniej zasobności w kluczowe makroskładniki.
Odpowiedź "obornikiem oraz fosforem i potasem" jest trafna, ponieważ:
- obornik dostarcza materii organicznej, poprawia właściwości fizyczne gleby i stanowi długofalowe źródło składników pokarmowych;
- fosfor i potas to składniki, które w praktyce często uzupełnia się w nawożeniu podstawowym, gdyż ich dostępność i przemieszczanie w glebie są ograniczone w porównaniu z azotem, a prawidłowa zasobność wspiera rozwój systemu korzeniowego i gospodarkę wodną roślin.
Pozostałe propozycje są mniej właściwe jako typowe zalecenie przedzałożeniowe:
- "obornikiem oraz azotem i magnezem" – azot częściej dobiera się i dawkuje w trakcie sezonu (pogłównie), aby ograniczać straty i przenawożenie; magnez bywa ważny, ale jego potrzeba wynika z analizy gleby i nie jest tak uniwersalna jak P i K w nawożeniu podstawowym.
- "kompostem oraz fosforem i żelazem" – kompost może zastępować część nawożenia organicznego, jednak żelazo jest mikroelementem; jego stosowanie nie stanowi standardu "z zasady" przed założeniem plantacji i zwykle wymaga rozpoznania niedoboru.
- "kompostem oraz azotem i potasem" – potas pasuje do nawożenia podstawowego, ale włączenie azotu jako elementu ogólnej reguły przed sadzeniem jest ryzykowne (możliwe straty i zbyt silny wzrost wegetatywny). W praktyce dawki i terminy azotu dobiera się bardziej elastycznie do fazy wzrostu i kondycji plantacji.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: przed założeniem plantacji dąży się do poprawy gleby nawozem organicznym oraz do uzupełnienia składników "budujących zasobność" (najczęściej P i K), a dawki szczegółowe powinny wynikać z analizy gleby.
