Pytanie wymaga odróżnienia tego, co jest utworem (a więc może korzystać z ochrony prawa autorskiego), od treści, które zwykle stanowią jedynie informację o faktach i nie mają cech twórczych.
Odpowiedź "prosta informacja prasowa" jest prawidłowa, ponieważ taka informacja najczęściej ma charakter czysto faktograficzny: przekazuje dane typu kto/co/kiedy/gdzie, bez twórczego doboru środków wyrazu. Sama informacja (fakt) nie jest zwykle chroniona prawem autorskim – ochronie podlega przede wszystkim forma twórczego wyrażenia, a nie "goły" komunikat o zdarzeniu.
"Utwór literacki" jest klasycznym przykładem utworu: zawiera twórczą, indywidualną formę wypowiedzi (np. opowiadanie, artykuł o autorskim charakterze, esej). Nawet jeśli opisuje fakty, to sposób ich przedstawienia może być twórczy.
"Program komputerowy" także jest co do zasady przedmiotem ochrony prawa autorskiego. W praktyce reklamowej ma to znaczenie m.in. przy wykorzystywaniu narzędzi, wtyczek, szablonów, skryptów lub elementów aplikacji w kampaniach (licencje, pola eksploatacji, zgodność z warunkami).
"Wzornictwo przemysłowe" wiąże się z ochroną własności intelektualnej, ale typowo jest kojarzone z innymi reżimami ochrony niż prawo autorskie. W realiach egzaminacyjnych taka odpowiedź bywa traktowana jako element, który może podlegać ochronie w ramach szeroko rozumianej własności intelektualnej, więc nie pasuje do tezy "nie jest przedmiotem".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz odpowiedź opisującą "prostą informację" lub "czysty fakt", sprawdź, czy w ogóle występuje twórcza forma wyrażenia. Ochrona prawa autorskiego najczęściej zaczyna się tam, gdzie pojawia się indywidualny, kreatywny sposób przedstawienia treści.