Dla jednostki prowadzącej pełną księgowość kluczowe jest rozróżnienie dwóch pojęć: roku obrotowego oraz dnia bilansowego. Dzień bilansowy to data, na którą sporządza się bilans, czyli zestawia stan majątku (aktywa) oraz źródeł jego finansowania (pasywa). Nie jest to "dowolny dzień sporządzenia dokumentu", tylko dzień zamykający dany okres sprawozdawczy.
Jeżeli w treści zadania podano, że rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, to okres sprawozdawczy trwa od 1 stycznia do 31 grudnia. W takiej sytuacji dzień bilansowy wypada na 31 grudnia, bo jest to ostatni dzień roku obrotowego, na który ustala się i prezentuje stan aktywów i pasywów.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "30 czerwca" oraz "1 lipca" to granica półrocza (środek roku), często kojarzona z rozliczeniami okresowymi, ale nie jest to automatycznie dzień bilansowy przy rocznym roku obrotowym.
- "31 maja" jest końcem miesiąca, jednak brak tu podstaw, aby przy roku obrotowym równym kalendarzowemu właśnie ten dzień był dniem bilansowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się informacja "rok obrotowy = rok kalendarzowy", najpierw ustal zakres 1.01–31.12, a dopiero potem wybierz datę końcową jako dzień bilansowy. To pozwala uniknąć mylenia rachunkowości finansowej z innymi terminami rozliczeń.
