W zadaniu kluczowe są dwa warunki: (1) w I kwartale koszty zatrudnienia wyniosły 120 000 zł przy 100 pracownikach, (2) w II kwartale zatrudnienie spadnie o 20%, ale łączne koszty zatrudnienia nie spadną (czyli nadal będą wynosić 120 000 zł).
Krok 1: obliczenie liczby pracowników w II kwartale
Spadek o 20% oznacza, że pozostaje 80% stanu wyjściowego:
100 × 80% = 100 × 0,8 = 80 pracowników.
Krok 2: obliczenie przeciętnego (jednostkowego) kosztu zatrudnienia
Przeciętny koszt na 1 pracownika to koszt łączny podzielony przez liczbę pracowników. Skoro koszt łączny ma pozostać 120 000 zł, to:
120 000 ÷ 80 = 1 500 zł na pracownika.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "1 500 zł".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "1 200 zł" to koszt przeciętny z I kwartału (120 000 ÷ 100). W II kwartale liczba pracowników jest mniejsza, a koszty łączne takie same, więc koszt na osobę musi wzrosnąć, a nie zostać bez zmian.
- "1 000 zł" mogłoby wyjść przy błędnym założeniu, że koszty łączne spadną razem z zatrudnieniem albo przy pomyłce w dzieleniu. To jest sprzeczne z warunkiem "nie nastąpi spadek łącznych kosztów".
- "1 900 zł" nie wynika z danych; taka wartość pojawia się zwykle przez błędne policzenie liczby pracowników (np. niepoprawne zastosowanie 20%) albo omyłkę rachunkową. Poprawne dzielenie 120 000 przez 80 daje dokładnie 1 500.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "koszt łączny się nie zmienia", a "ilość (pracowników) maleje", to koszt przeciętny rośnie. Warto zapamiętać schemat: koszt jednostkowy = koszt łączny / liczba jednostek.
