Przy zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę obowiązek ubezpieczeń społecznych powstaje co do zasady od dnia rozpoczęcia pracy wskazanego w umowie. Od tej daty płatnik składek (pracodawca) ma określony termin na zgłoszenie pracownika jako osoby ubezpieczonej.
W zadaniu podano, że umowę podpisano 1 marca i w tym samym dniu pracownica rozpoczęła pracę. To oznacza, że datą początkową do liczenia terminu jest 1 marca. Zasada "w ciągu 7 dni" oznacza wyznaczenie najpóźniejszej daty dokonania zgłoszenia w ramach siedmiodniowego okresu liczonego od tej daty. Licząc kolejne dni kalendarzowe: 1 marca (dzień 1), 2 marca (2), 3 marca (3), 4 marca (4), 5 marca (5), 6 marca (6), 7 marca (7). Dlatego właściwą odpowiedzią jest 7 marca.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 2 marca – to zbyt wcześnie; odpowiada mylnemu przekonaniu, że zgłoszenie musi nastąpić "od razu następnego dnia", podczas gdy przewidziany jest dłuższy termin.
- 14 marca – to przekroczenie terminu; odpowiada pomyleniu z innymi, dłuższymi terminami spotykanymi w rozliczeniach (np. miesięcznych), co nie ma tu zastosowania.
- 30 marca – to koniec miesiąca i również przekroczenie terminu; bywa wybierane intuicyjnie, gdy ktoś kojarzy obowiązki kadrowo-płacowe z cyklem miesięcznym.
W praktyce (kadry i płace) warto zapamiętać regułę: zgłoszenie nowego pracownika należy zaplanować w pierwszym tygodniu zatrudnienia, najlepiej od razu w procesie onboardingu, aby uniknąć zaległości i konieczności korekt dokumentów.
