KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2010

PYTANIE NR 41.
Przedsiębiorstwo w bieżącym okresie poniosło następujące koszty:
- zużycie materiałów bezpośrednich wraz z narzutami 6 000 zł
- płace bezpośrednie wraz z narzutami 5 000 zł
- koszty wydziałowe 1 000 zł
Wyprodukowano i przyjęto do magazynu 80 sztuk wyrobów gotowych. W produkcji znajduje się 40 sztuk produktów zaawansowanych w 50%. Jednostkowy koszt wytworzenia wyrobu gotowego wynosi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sumujemy koszty produkcyjne: 6 000 + 5 000 + 1 000 = 12 000 zł. Liczymy jednostki ekwiwalentne: 80 szt. ukończonych + 40 szt. w toku × 50% = 80 + 20 = 100 j.e. Jednostkowy koszt wytworzenia = 12 000 / 100 = 120 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba obliczyć jednostkowy koszt wytworzenia przy jednoczesnym występowaniu wyrobów gotowych oraz produkcji w toku o określonym stopniu zaawansowania. Standardową techniką rachunku kosztów w takiej sytuacji jest użycie jednostek ekwiwalentnych (równoważnych), aby sprowadzić produkcję nieukończoną do "części" wyrobu gotowego.

1) Ustalenie kosztów do rozliczenia
Podane pozycje są kosztami produkcyjnymi okresu (materiały bezpośrednie z narzutami, płace bezpośrednie z narzutami oraz koszty wydziałowe). Zatem łączny koszt wynosi:
6 000 zł + 5 000 zł + 1 000 zł = 12 000 zł.

2) Ustalenie wielkości produkcji w jednostkach ekwiwalentnych
Do magazynu przyjęto 80 sztuk wyrobów gotowych (to jest 80 pełnych jednostek). Dodatkowo jest 40 sztuk w toku, zaawansowanych w 50%, czyli odpowiadają one:
40 × 50% = 20 jednostkom ekwiwalentnym.

Łącznie jednostek ekwiwalentnych jest więc:
80 + 20 = 100.

3) Obliczenie kosztu jednostkowego
Koszt jednostkowy (średni koszt okresu na jednostkę ekwiwalentną) to iloraz kosztów i jednostek ekwiwalentnych:
12 000 zł / 100 = 120 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 110 zł – typowo wynika z błędnego mianownika (np. niepoprawne przeliczenie produkcji w toku na ekwiwalent) albo pominięcia części kosztów.
  • 75 zł – sugeruje poważne zaniżenie kosztu, często efekt podzielenia kosztów przez zbyt dużą liczbę jednostek lub omyłkowego wzięcia tylko części kosztów do rozliczenia.
  • 150 zł – zwykle jest skutkiem podzielenia 12 000 zł przez 80 sztuk (12 000/80=150), czyli pominięcia faktu, że część kosztów przypada także na produkcję w toku (20 jednostek ekwiwalentnych).

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "produkty w toku" i % zaawansowania, prawie zawsze trzeba policzyć jednostki ekwiwalentne, a dopiero potem koszt jednostkowy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Jednostki ekwiwalentne to sposób przeliczenia produkcji nieukończonej na "ułamki" wyrobu gotowego. Jeśli 40 sztuk jest zaawansowanych w 50%, to odpowiada to 20 pełnym jednostkom ekwiwalentnym (40 × 0,5). Ułatwia to podział kosztów na wyroby gotowe i WIP.
Najpierw zsumuj koszty produkcyjne okresu. Potem policz jednostki ekwiwalentne: wyroby gotowe + (produkty w toku × stopień zaawansowania). Na końcu podziel koszty przez jednostki ekwiwalentne. To daje koszt na 1 "pełną" jednostkę produkcji.
Bo część kosztów dotyczy także produkcji w toku. Jeśli podzielisz koszty tylko przez 80 sztuk wyrobów gotowych, zawyżysz ich koszt jednostkowy, ignorując, że część kosztów "została" w WIP. Właśnie dlatego stosuje się jednostki ekwiwalentne.
W typowej kalkulacji kosztu wytworzenia ujmuje się koszty bezpośrednie (np. materiały i płace) oraz uzasadnioną część kosztów pośrednich produkcji (np. koszty wydziałowe). W zadaniu wszystkie trzy podane grupy traktuje się jako koszty produkcyjne do rozliczenia.
Uczniowie często mylą koszty sprzedaży i koszty ogólnego zarządu z kosztami wytworzenia. W takich zadaniach zwykle rozlicza się koszty związane z produkcją (bezpośrednie i wydziałowe). Koszty poza produkcją częściej obciążają wynik okresu, a nie zapasy.
Wykonaj szybki test: pomnóż koszt jednostkowy przez liczbę jednostek ekwiwalentnych. Wynik powinien dać łączny koszt okresu. Dodatkowo porównaj skrajność: dzielenie przez 80 (bez WIP) da większy koszt niż dzielenie przez 100 (z WIP), więc poprawny wynik powinien być niższy niż 150 zł.
Stosuje się go wtedy, gdy w treści jest informacja o produktach w toku i podany jest procent ukończenia (np. 30%, 50%, 80%). Procent służy do przeliczenia WIP na jednostki ekwiwalentne. Bez tej operacji nie da się poprawnie rozliczyć kosztów między produkcję zakończoną i niezakończoną.
W zadaniach egzaminacyjnych z produkcji najczęściej tak, jeśli koszty wydziałowe są podane jako koszty produkcyjne okresu. Trzeba je rozliczyć na produkcję (wyroby gotowe i WIP). Nie dolicza się natomiast kosztów typowo administracyjnych czy sprzedażowych, jeśli nie dotyczą wytworzenia.
Najczęstsze błędy to: dodanie 40 sztuk WIP bez przeliczenia na % zaawansowania, policzenie 50% jako 0,05 zamiast 0,5 albo nieuwzględnienie WIP wcale. Zdarza się też pomylenie, czy procent dotyczy wszystkich kosztów, czy tylko części (gdy zadanie tego nie rozdziela).
Ćwicz schemat: koszty łączne → jednostki ekwiwalentne → koszt jednostkowy. Rozwiązuj zadania z różnymi poziomami zaawansowania produkcji w toku i różnymi wielkościami produkcji. Zawsze zapisuj obliczenia w 2–3 liniach, żeby uniknąć pomyłek w mianowniku.
info

Około 26% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Sumujemy koszty produkcyjne: 6 000 + 5 000 + 1 000 = 12 000 zł. Liczymy jednostki ekwiwalentne: 80 szt."

Źródła:

  • Międzynarodowy Standard Rachunkowości (MSR) 2 "Zapasy" (IAS 2 Inventories) – definicja i elementy kosztu wytworzenia zapasów, wersja obowiązująca w MSSF

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z rachunku kosztów dla technika rachunkowości (temat: kalkulacja kosztu wytworzenia, produkcja w toku)
  • Zadania ćwiczeniowe z jednostek ekwiwalentnych i wyceny WIP (różne stopnie zaawansowania)
  • MSR/MSSF: standard dotyczący zapasów (dla kontekstu pojęcia kosztu wytworzenia)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego