W zadaniu rozliczana jest należność sprzedawcy wyrażona w walucie obcej (USD). Aby ustalić różnicę kursową przy zapłacie, porównuje się wartość tej samej kwoty waluty przeliczoną na PLN według dwóch kursów: z dnia ujęcia transakcji (tu: kurs z faktury) oraz z dnia zapłaty.
Krok 1: wycena należności w dniu wystawienia faktury
1 000 USD × 2,90 zł/USD = 2 900 zł. Taka kwota w PLN stanowi podstawę ujęcia należności.
Krok 2: wartość wpływu w dniu zapłaty
1 000 USD × 3,00 zł/USD = 3 000 zł. Tyle złotych faktycznie wpłynęło przy spłacie należności.
Krok 3: różnica kursowa
3 000 zł − 2 900 zł = 100 zł. Jest to różnica dodatnia, bo kurs w dniu zapłaty jest wyższy, a sprzedawca zamienia tę samą kwotę USD na większą liczbę złotych.
Dlaczego to jest przychód finansowy?
Dla sprzedawcy wzrost kursu waluty, w której ma należność, oznacza korzystny efekt: otrzymuje więcej PLN przy zapłacie. Taki dodatni efekt ujmuje się jako przychód finansowy (dodatnia różnica kursowa).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "kosztem finansowym w wysokości 2 900 zł" – 2 900 zł to wartość należności z dnia wystawienia faktury, a nie koszt i nie różnica kursowa. Koszt/przychód dotyczy wyłącznie różnicy między wycenami.
- "kosztem finansowym w wysokości 100 zł" – kwota 100 zł jest prawidłową wielkością różnicy, ale błędnie określono jej charakter. Dla należności wzrost kursu daje efekt dodatni (przychód), a nie ujemny (koszt).
- "przychodem finansowym w wysokości 3 000 zł" – 3 000 zł to cała kwota wpływu po przeliczeniu, a nie przychód z tytułu różnic kursowych. Przychodem z różnic jest tylko nadwyżka 100 zł.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy rozliczasz należność czy zobowiązanie. Dla należności wzrost kursu zwykle daje przychód, a spadek – koszt; dla zobowiązań często jest odwrotnie.
