W zadaniu przyjęto, że przedsiębiorstwo utrzymuje stałą dynamikę wzrostu zatrudnienia, czyli wzrost przebiega według stałego wskaźnika (najczęściej rozumianego jako stały wskaźnik łańcuchowy rok do roku).
Typowa procedura jest następująca:
- Krok 1: odczytać z tabeli liczbę pracowników w kolejnych latach.
- Krok 2: obliczyć wskaźnik dynamiki r/r, dzieląc wartość z roku późniejszego przez wartość z roku wcześniejszego (lub równoważnie wyznaczyć tempo wzrostu i zamienić je na mnożnik).
- Krok 3: sprawdzić, czy wskaźnik jest stały (zgodny z założeniem zadania) i przyjąć go jako mnożnik prognozy.
- Krok 4: pomnożyć liczbę pracowników z ostatniego roku ujętego w tabeli przez ten mnożnik i na końcu zaokrąglić do całych osób.
Po zastosowaniu stałego wskaźnika wynik planu zatrudnienia na 2017 rok wynosi 133.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Wartości 125 i 122 zwykle wynikają z błędu polegającego na potraktowaniu dynamiki jako mniejszego przyrostu (zaniżenie mnożnika) albo z użycia niewłaściwego roku bazowego. Z kolei 142 jest typowym skutkiem przeszacowania: zastosowania zbyt dużego tempa wzrostu lub wielokrotnego "doliczenia" wzrostu (np. dodawanie procentów zamiast mnożenia wskaźników).
W praktyce agrobiznesu takie obliczenia wykorzystuje się do planowania etatów, kosztów pracy i harmonogramu rekrutacji. Na egzaminie kluczowe jest rozróżnienie: stała dynamika (względna) = stały mnożnik, a nie stały przyrost o tę samą liczbę osób.
