W amortyzacji kluczowe jest rozpoznanie, jak zmienia się odpis w kolejnych okresach. Jeżeli jednostka "co miesiąc dokonuje amortyzacji według tej samej stawki", oznacza to, że przyjęto stałą stawkę amortyzacji w każdym okresie rozliczeniowym. Taka cecha jest typowa dla metody liniowej, w której koszt zużycia środka trwałego rozkłada się równomiernie w czasie.
Dlatego odpowiedź "liniową." jest właściwa: metoda liniowa opiera się na niezmiennym procencie (stawce) odnoszonym do podstawy naliczania odpisu, a miesięczne odpisy wynikają z podziału odpisu rocznego na 12 miesięcy (w ujęciu praktycznym ewidencji kosztów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "degresywną." – w metodzie degresywnej odpisy z założenia nie są równe w czasie; na początku są wyższe, a w kolejnych okresach maleją (mechanizm "przyspieszenia" amortyzacji). Stała stawka w każdym miesiącu nie oddaje tej idei.
- "naturalną." – metoda naturalna (jednostek produkcji) wiąże amortyzację z wykorzystaniem środka trwałego, np. liczbą wyprodukowanych sztuk, przepracowanych godzin czy przebiegiem. Wtedy odpis zależy od rzeczywistej pracy, a nie od stałej stawki procentowej.
- "progresywną." – metoda progresywna zakładałaby narastanie odpisów w czasie (rosnące obciążenie kolejnych okresów). To również stoi w sprzeczności z informacją o niezmiennej stawce co miesiąc.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie typu "taka sama stawka/odpis w każdym okresie", najczęściej chodzi o amortyzację liniową. Gdy mowa o odpisach zależnych od produkcji/przebiegu – to metoda naturalna, a gdy odpisy maleją w kolejnych okresach – to metoda degresywna.