Określenie stylu fryzury polega na ocenie jej formy (bryły), linii (kierunków pasm), proporcji, stopnia uporządkowania oraz tego, czy projekt jest typowy, czy celowo "łamie" schematy.
Odpowiedź "awangardowy" pasuje do fryzury, która wygląda na zaprojektowaną w sposób odważny i niekonwencjonalny. W praktyce awangarda to zwykle: silna asymetria, nietypowe podziały, wyraźnie zarysowana geometria, kontrast objętości lub kierunków, a także element zaskoczenia. Taka fryzura jest często propozycją dla klientki lub modelki, która lubi zwracać uwagę i świadomie buduje wyrazisty wizerunek.
- "klasyczny" byłby właściwy dla formy stonowanej, harmonijnej, symetrycznej i "ponadczasowej" – bez eksperymentu, z naciskiem na elegancję i umiar.
- "romantyczny" dotyczy fryzur miękkich, lekkich, często falowanych, z delikatnymi przejściami i łagodną linią. W romantycznym efekcie ważniejsze jest wrażenie subtelności niż mocna geometria.
- "sportowy" wiąże się z funkcjonalnością: łatwością noszenia, prostotą i wygodą. Nawet jeśli fryzura jest estetyczna, w stylu sportowym unika się skrajnie wymyślnych form utrudniających codzienne użytkowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz styl, nazwij w myślach 2–3 cechy widoczne na fryzurze (np. "asymetria", "mocna geometria", "nietypowa bryła"). Jeśli dominują cechy eksperymentalne i "pokazowe", najczęściej będzie to awangarda. Jeśli dominują miękkość i delikatność – romantyczny. Jeśli porządek i umiar – klasyczny. Jeśli prostota i praktyczność – sportowy.
