W miareczkowaniu kwas–zasada kształt krzywej pH w funkcji dodanej objętości titranta zależy przede wszystkim od:
- mocy kwasu/zasady (czy dysocjuje prawie całkowicie, czy częściowo),
- liczby oddawanych protonów (mono-, di-, trójprotonowy),
- obecności i szerokości stref buforowych, które spłaszczają przebieg krzywej.
Odpowiedź H3PO4 pasuje do krzywej charakterystycznej dla kwasu trójprotonowego. W praktyce oznacza to, że podczas zobojętniania mogą występować kolejne etapy reakcji, a na wykresie można obserwować więcej niż jeden obszar gwałtowniejszej zmiany pH (oraz poprzedzające je odcinki o mniejszym nachyleniu związane z buforowaniem).
Odpowiedź HCl opisuje kwas jednoprotonowy i silny. Taki układ zwykle daje jedną dominującą zmianę pH w pobliżu punktu równoważnikowego, bez "kaskady" etapów zobojętniania typowej dla kwasów wieloprotonowych.
Odpowiedź H2SO4 bywa myląca, bo jest kwasem dwuprotonowym. Jednak rozpoznanie zależy od tego, czy na krzywej widać cechy dwóch etapów neutralizacji oraz jak wyraźnie są one rozdzielone. Krzywa przypisana do kwasu trójprotonowego powinna odróżniać się od typowego przebiegu dla kwasu dwuprotonowego.
Odpowiedź NaOH jest zasadą, więc "krzywa charakterystyczna dla NaOH" nie odnosi się do miareczkowania kwasu tym titrantem, tylko do sytuacji, gdy to zasada jest analitem miareczkowanym kwasem. W takim przypadku przebieg krzywej jest inny (punkt równoważnikowy i kierunek zmian pH wynikają z innej strony układu).
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich zadaniach najpierw policz (wzrokowo) liczbę możliwych punktów równoważnikowych/załamań i sprawdź, czy na krzywej widać odcinki buforowe. Dopiero potem rozważ, czy układ dotyczy kwasu czy zasady jako analitu.
