Paleta EUR ma wymiary podstawy 1200×800 mm. W zadaniu podano, że na palecie ułożono 8 jednakowych kartonów w dwóch warstwach oraz że wykorzystano całą powierzchnię palety. To oznacza, że w jednej warstwie znajduje się 8/2 = 4 kartony, które muszą dokładnie wypełnić prostokąt 1200×800 mm (bez wystawania i bez wolnych pól).
Szukamy takich wymiarów kartonu (długość × szerokość), aby dało się ułożyć 4 sztuki w siatce, np. 2×2, 1×4 lub 4×1, przy czym boki kartonu muszą "dzielić" wymiary palety. Najprostszy układ to 2 kartony wzdłuż długości i 2 kartony wzdłuż szerokości. Wtedy:
1200 / 2 = 600 mm oraz 800 / 2 = 400 mm. Otrzymujemy karton 600×400 mm, który w układzie 2×2 pokrywa całą powierzchnię warstwy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 400×300 mm – 1200 można podzielić przez 400 (3 szt.), ale 800 nie dzieli się przez 300 bez reszty. Nie da się z 4 kartonów uzyskać pełnego pokrycia 1200×800.
- 800×400 mm – jeden bok 800 "pasuje" do szerokości palety, ale drugi bok 400 wymagałby 3 sztuk na długości (3×400=1200), co dałoby łącznie 3 kartony w warstwie, a nie 4.
- 800×600 mm – oba wymiary są zbyt duże; nie da się ułożyć 4 sztuk w warstwie bez wystawania poza obrys palety.
W praktyce magazynowej taki rachunek pomaga szybko ocenić, czy dane opakowanie jest "paletyzowalne" i jaki układ warstw zapewni maksymalne wykorzystanie powierzchni oraz stabilność jednostki ładunkowej.