Impozycja to taki układ stron publikacji na arkuszu drukarskim, aby po zadrukowaniu (z obu stron), a następnie po złożeniu (falcowaniu) i ewentualnym zebraniu składek, strony znalazły się w prawidłowej kolejności.
Pojęcie składki (sygnatury) odnosi się do części bloku książki/broszury powstającej z jednego arkusza po odpowiednim złożeniu. Liczba stron składki wynika z tego, ile stron publikacji "niesie" jeden arkusz po zadruku i falcowaniu. Dlatego, analizując wzorzec impozycji, należy patrzeć na komplet numerów stron przypisanych do danego arkusza (po obu jego stronach), a nie tylko na to, co widać na jednej stronie.
Odpowiedź "16-stronicowej." jest właściwa, gdy schemat zawiera układ charakterystyczny dla 16 stron w jednej składce: w takim wzorcu pojawia się zestaw 16 kolejnych (lub przypisanych) numerów stron rozłożonych tak, by po złożeniu strony następowały po sobie. To typowy wariant dla wielu publikacji szytych lub klejonych ze składek.
Odpowiedzi "4-stronicowej." oraz "8-stronicowej." są błędne, bo odpowiadałyby znacznie prostszym układom (mniejszej liczbie stron przypadających na arkusz po złożeniu). W praktyce takie składki mają mniej pól stron w impozycji i inny rozkład numerów względem osi złożenia.
Odpowiedź "32-stronicowej." też jest błędna, ponieważ składka 32-stronicowa wymagałaby wzorca obejmującego większą liczbę stron w obrębie jednego arkusza i zwykle wiąże się z innym, bardziej złożonym planem falcowania oraz większą liczbą użytków na arkuszu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu składki najpierw ustal, czy rysunek pokazuje jedną stronę arkusza czy pełny zestaw dla arkusza (awers/rewers). Następnie policz, ile unikalnych numerów stron przypisano do tej składki – to bezpośrednio prowadzi do liczby stron składki.
