Odpowiedź "groszek pachnący" dotyczy rośliny ozdobnej znanej z pnącego wzrostu oraz charakterystycznych kwiatów o budowie motylkowej (typowej dla roślin bobowatych). W praktyce ogrodniczej groszek pachnący bywa prowadzony przy podporach, ponieważ wytwarza wąsy czepne, które umożliwiają wspinanie się pędów. Na fotografiach diagnostyczne są zwykle: smukłe pędy, lekko pierzaste ulistnienie oraz kwiaty przypominające "motylka", często pojawiające się w niewielkich skupieniach. Często (choć nie zawsze na zdjęciu da się to ocenić) kojarzy się też z intensywnym zapachem.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do takiego zestawu cech? "Nasturcja większa" ma zupełnie inny pokrój i liście: są one zwykle okrągławe, tarczowate, osadzone na długich ogonkach, a kwiaty są pojedyncze, duże i mają odmienną budowę niż kwiaty motylkowe. "Lobelia przylądkowa" to najczęściej roślina rabatowa o kępiastym lub zwisającym pokroju, z licznymi drobnymi kwiatami i delikatnym ulistnieniem, ale bez cech pnącza z wąsami czepnymi. "Smagliczka nadmorska" tworzy niskie, poduszkowe kępy i masę drobnych kwiatów w kwiatostanach; również nie ma pnącego wzrostu ani kwiatów o budowie motylkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy identyfikacji roślin ze zdjęcia warto najpierw określić typ wzrostu (pnącze/roślina kępiasta/poduszkowa), potem spojrzeć na liście (kształt i ułożenie) i dopiero na koniec na kwiat (wielkość, liczebność, kształt). Taka kolejność ogranicza pomyłki wynikające z samego koloru kwiatów.
