W gastronomii hotelowej nazwy śniadań (np. angielskie, polskie, francuskie, wiedeńskie) odnoszą się do typowych zestawów produktów kojarzonych z daną tradycją. W praktyce egzaminacyjnej rozpoznaje się je po elementach najbardziej charakterystycznych.
Dlaczego poprawne jest "angielskiego."
Śniadanie angielskie (tzw. full breakfast) jest zwykle obfite i zawiera składniki ciepłe. Najczęściej wymienia się: jajka w różnych postaciach, bekon, kiełbaski/parówki, fasolkę w sosie, pieczywo tostowe oraz dodatki takie jak pomidory czy pieczarki. Jeżeli fotografia przedstawia właśnie taki "zestaw ciepły i mięsny" z elementami typu fasolka/tosty, to najbardziej pasuje do śniadania angielskiego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne
- "polskiego." – śniadanie polskie częściej kojarzy się z wędlinami, nabiałem (twaróg, sery), pieczywem i warzywami, a nie z klasycznym zestawem ciepłym typu fasolka + bekon + kiełbaski.
- "francuskiego." – śniadanie francuskie jest zwykle lżejsze: typowe są pieczywo typu bagietka/rogalik, masło, dżem, kawa lub gorąca czekolada. Nie jest rozpoznawane przez zestaw ciężkich dań ciepłych.
- "wiedeńskiego." – śniadanie wiedeńskie bywa kojarzone z pieczywem i dodatkami (np. konfitury, masło) oraz napojem (kawa), często w bardziej "kawiarnianym" stylu, a nie z pełnym zestawem ciepłym charakterystycznym dla wersji angielskiej.
Wskazówka do nauki: przy rozpoznawaniu typów śniadań patrz na elementy "rozstrzygające", a nie wspólne (pieczywo i napój występują w wielu wariantach). Dla angielskiego najczęściej rozstrzygają potrawy ciepłe i sycące (jajka + mięso + dodatki typu fasolka/tosty).
