Na ilustracji widać narzędzie z wyraźną podziałką (czarne paski poprzeczne na części pracującej) oraz tępo zakończoną końcówką. To typowe cechy sondy periodontologicznej (zgłębnika periodontologicznego), której zadaniem jest mierzenie głębokości kieszonek dziąsłowych podczas badania periodontologicznego.
Pomiar wykonuje się przez delikatne wprowadzenie sondy wzdłuż powierzchni zęba do szczeliny/kieszonki i odczyt wartości w milimetrach z podziałki. Wynik jest kluczowy dla rozpoznania i monitorowania chorób przyzębia oraz planowania leczenia; w praktyce asystentka często notuje wartości w karcie periodontologicznej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "przepłukiwania kieszonki patologicznej" – do płukania/irygacji stosuje się końcówki/igły do irygacji lub kaniule (z światłem wewnątrz i ujściem), a nie pełny metalowy zgłębnik z podziałką.
- "wykrywania próchnicy w zębie" – sonda próchnicowa bywa ostra i nie ma typowej, czytelnej skali milimetrowej; jej funkcją nie jest pomiar głębokości kieszonek, tylko ocena ubytków/retencji.
- "kondensacji bocznej gutaperki w kanale korzeniowym" – do tego służą narzędzia endodontyczne (np. spreadery/kondensory), zwykle stożkowate i bez skali milimetrowej typowej dla periodontologii; dotyczą kanału korzeniowego, a nie przyzębia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na końcówce narzędzia widzisz skalę i tępe zakończenie, myśl o pomiarze (periodontologia). Jeśli widzisz światło/otwór – myśl o irygacji. Jeśli końcówka jest ostra – częściej dotyczy badania ubytków.
