W środowisku pracy technika informatyka testowanie warstwy fizycznej sieci najczęściej wykonuje się testerem okablowania. Takie urządzenie sprawdza, czy przewody w kablu są połączone ciągłe, czy nie ma zwarć oraz czy zachowana jest prawidłowa kolejność żył (tzw. mapa żył/par). Dzięki temu można szybko stwierdzić, czy problem z dostępem do sieci wynika z uszkodzonego lub źle zarobionego kabla.
Odpowiedź "okablowania LAN" pasuje do funkcji tego narzędzia, ponieważ to właśnie okablowanie (patchcord, kabel w ścianie, odcinek instalacji) jest typowym obiektem testu: kabel może być przerwany, źle zarobiony, mieć zamienione pary lub zwarcie między żyłami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "płyty głównej" – diagnostyka płyty głównej dotyczy m.in. POST/UEFI, RAM, zasilania sekcji VRM, portów i kontrolerów. Wymaga innych narzędzi (diagnostyka BIOS/UEFI, karty diagnostyczne, pomiary multimetrem, testy komponentów), a nie prostego testera kabli.
- "karty sieciowej" – kartę sieciową sprawdza się poprzez sterowniki, konfigurację, test linku, adresację, testy ping/iperf, ewentualnie analizę ramek. Tester okablowania nie weryfikuje poprawności działania elektroniki interfejsu sieciowego, a jedynie połączenia przewodów.
- "zasilacza" – zasilacz komputerowy testuje się testerem PSU, pomiarem napięć lub pod obciążeniem. Funkcje te są inne niż sprawdzanie par przewodów w kablu sieciowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widzisz urządzenie kojarzące się z przewodami i złączami sieciowymi (np. moduły nadajnik/odbiornik, gniazda typowe dla skrętki), najpierw rozważ, czy pytanie dotyczy okablowania, a nie elementów komputera. To pomaga uniknąć mylenia diagnostyki sprzętu z diagnostyką medium transmisyjnego.
