Przygotowanie zgładów metalograficznych to zestaw czynności prowadzących do uzyskania gładkiej, płaskiej i nieuszkodzonej powierzchni próbki, którą można następnie obserwować (często po trawieniu) w badaniach makro- i mikroskopowych. W praktyce obejmuje to m.in.: pobranie próbki, cięcie, często zatopienie (zamocowanie) próbki, następnie szlifowanie i polerowanie.
Odpowiedź "praska" jest właściwa, ponieważ prasa metalograficzna służy do wykonywania tzw. mountów, czyli zatapiania próbki w tworzywie (np. żywicy). Dzięki temu:
- mała lub nieregularna próbka zyskuje wygodny kształt do uchwytu,
- zwiększa się bezpieczeństwo i ergonomia pracy,
- łatwiej zachować prostopadłość i równomierność obróbki powierzchni,
- można uzyskać powtarzalne wyniki przygotowania zgładu.
Odpowiedź "szlifierka" jest błędna, bo szlifowanie wykonuje się po przygotowaniu próbki (często po jej zatopieniu), używając papierów ściernych o zmieniającej się gradacji; urządzenie to nie służy do montażu próbki.
Odpowiedź "polerka" jest błędna, ponieważ polerowanie to kolejny etap po szlifowaniu, realizowany na tarczach z zawiesinami/pastami polerskimi w celu usunięcia rys i uzyskania połysku, a nie operacja "prasowania" lub zatapiania.
Odpowiedź "przecinarka" jest błędna, gdyż przecinarka służy do odcinania fragmentu materiału na próbkę (zwykle z chłodzeniem, aby ograniczać przegrzanie i zmiany struktury). Jest to etap wcześniejszy niż montaż w prasie i obróbka powierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się identyfikować urządzenia przez ich funkcję w ciągu technologicznym (cięcie → montaż/prasowanie → szlifowanie → polerowanie), a nie tylko po ogólnym wyglądzie obudowy.
